GN 2241-K Sprzęgło kłowe z rowkiem wpustowym DIN 6885-1 P9 (od d₁ = 30)

Sprzęgła kłowe GN 2241 pozwalają na przenoszenie bardzo wysokiego momentu obrotowego, jednocześnie kompensując niewspółosiowość wałów oraz tolerancję bicia. Stosuje się je w aplikacjach nastawionych przede wszystkim na przenoszenie mocy i momentu obrotowego.

Wybór trzech łączników sprzęgła o różnych wartościach twardości pozwala na dopasowanie właściwości sprzęgła do określonych wymagań. Zastosowanie wkrętów dociskowych oraz prosty, wtykowy sposób instalacji znacznie ułatwiają montaż sprzęgieł kłowych.

Dla otworów typu K, rowek wpustowy jest zawsze wykonany w obu otworach d₂ i d₃.

Jak wszystkie części mechaniczne, wały podlegają tolerancji produkcyjnej i montażowej, której zazwyczaj nie można w pełni wyeliminować, nawet przy zastosowaniu rozległych środków technicznych. Jeśli odchylenia te nie zostaną uwzględnione na etapie projektowania, może skutkować to drganiami, hałasem podczas pracy oraz zużyciem i uszkodzeniem wałów oraz ich łożysk. Właściwe sprzęgła nie tylko mogą skutecznie skompensować błędy niewspółosiowości i bicia, ale także znacznie uprościć proces montażu, ograniczając tym całkowite nakłady pracy. Błędy niewspółosiowości i bicia mogą mieć różną naturę i zawsze należy uwzględniać je podczas dobierania stosownego sprzęgła.

Aby zapewnić prawidłowe mocowanie piast zaciskowych, wały należy zamontować zgodnie z zalecaną głębokością wsunięcia wału l₂. Głębokość wsunięcia wału l₂ jest podana na karcie katalogowej danego sprzęgła. Przy zbyt krótkiej głębokości wsunięcia wał może wypaść ze sprzęgła lub piasta zaciskowa ulegnie uszkodzeniu. Zbyt głębokie wsunięcie wału może powodować kolizję z łącznikiem sprzęgła skutkującą jego uszkodzeniem.

Schematy przestawiają zmianę statycznej sztywności skrętnej w zakresie dopuszczalnej temperatury roboczej, przy założeniu, iż statyczna sztywność skrętna przy 20°C wynosi 100 procent. Sztywność skrętna łączników maleje wraz ze wzrostem temperatury.

W przypadku instalacji czopów wałów w układzie niewspółśrodkowym, sprzęgło stale próbuje wrócić do położenia neutralnego. Wynikowa siła jest określana jako siła sprężystości. Instalacja sprzęgła przy najniższej możliwej niewspółśrodkowości pozwala na ograniczenie wynikowej siły sprężystości. Ogranicza to także siłę działającą na łożysko wału.